امشب تمام ستاره هاي آسمان گريه مي كنن امشب تمام مرغان آسمان اشك مي ريزن
امشب اشكي از چشمي مي ريزد امشب قلبي مي شكند و صداي شكستنش به آسمانها مي رسد
اما نمي دانم نمي دانم چرا به گوش خدا نمي رسد.
من صداي شكسته شدن قلبم را شنيدم
فكر ميكنم اولين كسي باشم كه صداي درهم شكستن قلبم را با گوشهاي خودم شنيده باشم
نمي دانم خدائي هست اگر هست چه خداي خاموشي
از اين همه خاموشي قلبم مي گيرد و دوست دارم فرياد بكشم
آخر با كه بگويم درد اين قلب شكسته را
آخر با كه بگويم كه قلب من عاشق قلبيست كه با سنگ بيابان فرقي ندارد
قلب من عاشق قلبيست كه اصلا قلب نيست
دلم ميخواهد آنقدر فرياد بكشم كه صداي فريادم قلب خدا را به لرزه بياندازد
دلم ميخواهد فرياد بزنم و ديواته وار به خدا بگويم
آخر تو خداي خوب من چطور بنده اي آفريدي كه از عهده اش بر نمي آيي
تو چطور ميتواني اين همه نا عدالتي را ببيني و به صدا در نيايي
مگر نه اينكه ميگويند تو بخشنده اي پس اگر گناهي مرتكب شده ام به درگاهت
به بزرگواري خودت مرا ببخش واين همه مرا عذاب نده
مگر نه اينكه ميگويند تو رحيمي پس چرا به من رحم نمي كني پس رحمتت كجاست؟
خدا يا من رنجها را به اميد اين........
خدا يا من خيلي سختي كشيده ام من خيلي رنج كشيده ام
به اميد اينكه در رحمتت را بسوي من هم باز كني
من كه در اول جواني چنان به زير بار مشكلات كمرم خم شد
ديگر قدرت ايستادن از من صلب شده
خدايا به او بگو به او بگوب با تمام بديهايت دوســـــــــــتت دارم
آري باز هم ميگويم تو را با تمام بديهايت مي خواهم
گر چه تو خيلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــي عذابـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم دادي
تو هميشه در مقابل چشمان اندوه وار و غم زدۀ من غرق در شادي هاي خود بودي
خوش باش كه هميشه شاديت را مي خواهم
خوش باش كه هميشه خوش بينمت محبوبم تو راه زندگيت را انتخاب كن
آرزو دارم كه هميشه تو و خوشبختي را در كنار هم ببينم
آه كه تو چه حرفهائي به من مي زدي حرفهائي كه فقط بار سياهي به روي قلبم مي آورد
تو هميشه با خود مي انديشي كه من شب و روز نفرينم را توشه راهت مي كنم
اما افسوس كه نميداني جز خوشبختي برايت چيز ديگري نميخواهم
افسوس كه نمي داني من هيچگاه نه بديت را خواسته ام نه بديت را گفته ام
وقتي با خود مي انديشم كه تو در چه خيالي و من در چه خيال خنده ام مي گيرد
خنده اي كه از گريه غم انگيز تر است
آري محبوبم من روزهاي سختي را پشت سر گذاشته ام
اما فراموش نكن چشمان من هميشه در پناه اين پنجره هاي سرد و يخ بسته چشم براه توست
چشمان من آن همه اشك را بدرقه راهت كرد كه تنها به تو بفهماند كه دوستت دارد
وتنها از تو بخواهد كه نصبت به اين چشمها اين همه بي محبت نباشي
در اين دنياي پر از هياهو چشمان من فقط چشمان تو را كم دارد
براي ديدن چشمانت هر شب به آسمان نگاه مي كنم ستاره ها را مي نگرم
فقط به خيال اينكه چشمان تو را ميان آنها ببينم
آخر منو تو هميشه در زير سايه آسمان با هم گفتگو مي كرديم
دستهاي من تنها دستهاي گرم تو را مي خواهد
با اينكه ديگر تيستي تا دستانم را بفشاري با اينكه نيستي در كنارم
ولي اين را بدان اين را بدان كه من صبر مي كنم
آنقدر صبر ميكنم تا راهت را انتخاب كني
بــــــــــــــــــــــــــرو بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرو و راه زندگيت را درياب
آنگاه من راهم را از راه تو باز مي يابم
اي كاش
اي كاش آن
قلب سنگيت كه درون سينه اتي يخ بسته است
ذره اي از قلب من خبر داشت
و حس مي كرد كه چطور با تو يكرنگ و صادق بودم
و من مي بوسم قلب سنگي ترا كه صادق بودي و با شهامت
نخواستي و نمي خواي به دروغ با من باشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــي!!!!!!!!!!
تقديم به آنكه آفتاب مهرش بر آستان دلم هرگز غروب نخواهد كرد(
M)
اي گل تازه كه بوئي زوفا نيست ترا التفاتي به اسيران بلا نيست ترا
ما اسير غم و اصلا غم ما نيست ترا با اسير غم خود رحم چرا نيست ترا
جان من
سنگ دلي دل به تو دادن غلط است اصلآ اولاست به سوي تو ستادن غلط است
تو نه آني كه غم عاشق زارت باشم
مدتي هست كه پريشانم و مي داني تو به كمند تو گرفتارم و مي داني تو
مكن ان نوع كه آزرده شوم از كويت گوشه اي گيرم و منبعد نيايم سويت
بشنو پند و مكن قصد دل آزرده خويش ور نه بسيار پشيمان شوي از كردۀ خويش
گرچه مي دانــــــــــــــــــــــــــم نمــــــــــــــــــــــــــــــــــــي آيــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــي
اما هميشه چشمان من انتـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــظار تو را مي كشد
دوست دار لحظات بي كسيت رفيق لحظه هاي بي درديت اميــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــر
خدا نشونه شو از كي بگيرم دارم دق مي كنم بذار بميرم
آخه هنوز دلش از جنس سنگه هنوز دلم واسه دلتنگي تنگه
چطور دلش اومد از پا بيافتم بهش نازك تر از گل هم نگفتم
باور ندارم منو تنها ميذاره دلم واسه ش يه ذره شد اما ديگه نيس
لعنت به تو اي دست سرد روزگار حالا فقط من موندم و اين چشاي خيس
هر چي به من بگي واست همون ميشم فقط يه بار ديگه بيا دستمو بگير
اي دل صبور و بي كس من اون نمياد ديگه پيشت بهونه نگير
حالا من موندم و همين دو تا چش گريون موندم توي اين كوچه ها آس و پاس و حيرون
حالا من موندم تو و شب بي ستاره منم تو و خاطره ها عشقمون مي باره
خدا ازت مي خوام يادش نيافتم چه حرفايي كه از عشقم شنفتم
خدا اگه نمي شنوه صدامو بهش بگو دليل گريه هامو
اوني كه گفته بود عاشق ترينه حتي خيانتش به دل مي شينه
